De manier waarop mensen met elkaar omgaan zorgt bij Debbie Pool (42) uit Maastricht vaak voor plaatsvervangende schaamte.


“‘Ga terug naar je eigen land!’, riep de man voor me in de rij bij de kassa. Hij had het tegen een man achter hem. Hij was van buitenlandse afkomst en was boodschappen aan het doen samen met zijn tienerdochter”, schetst Debbie Pool de situatie. “Er ontstond commotie omdat de buitenlandse man zijn boodschappen op de band iets naar voren schoof. De voorste man ontplofte en er volgde een scheldtirade. Het was zo intimiderend, dat ik tranen in mijn ogen kreeg. De man en zijn dochter lieten het zwijgend over zich heen komen. Het leek alsof het niet de eerste keer was dat ze dit meemaakten. Om mij heen stonden minimaal 20 mensen. Niemand deed iets. Ik dacht zelf ook: wat kan ik doen? Nadat de supermarktmanager de boel had bedaard, ben ik naar de man en zijn dochter toegelopen en heb ik ‘sorry’ gezegd. Het is niet veel, maar het is in ieder geval iets.”

“Misschien was het voor mijn eigen veiligheid verstandiger om niks te zeggen. Zo zullen meer mensen denken. Maar ik voelde me betrokken bij de situatie. Dit gaat ook over mij, dacht ik op dat moment. Ik wilde afstand nemen van de uitspraken van de man. Ik zei ‘sorry’ omdat ik me schaamde. Niet alleen voor die man die zo stond te schelden, maar ook voor de ‘medelanders’ die om mij heen stonden en niks deden. Ik wilde duidelijk maken dat niet iedereen in Nederland er zo over denkt. Ik hoop dat ik een klein verschil heb gemaakt.”

‘Dit gaat ook
over mij, dacht ik
op dat moment.’

Dit voorval staat niet op zich, volgens Debbie. “Ik maak me grote zorgen over onze samenleving. Over hoe we met elkaar omgaan. De verdraagzaamheid in Nederland is laag. Er is veel onvrede en mensen zoeken een zondebok. Nu zijn dat de vluchtelingen. Zij zijn volgens sommigen de schuld van alles. Het gaat verder dan discriminatie. Kijk naar de agressie in het verkeer of tegen dienstverleners. Dat raakt me echt.”

Debbie is ondernemer en verzorgt daarnaast de styling van het Townhouse Hotel in Maastricht. Daar ontmoet ze mensen van over de hele wereld. “Ik omarm de diversiteit van mensen. Het maakt ons land veel leuker en spannender. Verschillen maken mensen juist mooier. Ik probeer altijd uit te gaan van het goede van de mens. Dat heb ik van huis uit meegekregen en ik geef dat mijn drie kinderen ook mee. Nu mijn twee oudste tieners zijn, merk ik hoe beïnvloedbaar ze zijn. Op school nemen ze onder groepsdruk zo gemakkelijk meningen over. Daarom praten we hier thuis regelmatig over. Ik wil mijn kinderen een zo goed mogelijk beeld te geven van de realiteit. Dat is best moeilijk, want ook de media geven niet altijd het complete plaatje. Opvoeding is de basis voor tolerant en sociaal gedrag. En als kinderen het thuis niet leren, vind ik dat de school daar een rol in moet spelen.”

‘Glimlach eens naar iemand
en kijk wat je terugkrijgt.’

“Educatie is erg belangrijk om mensen dichter bij elkaar te brengen. Als je je open stelt voor andere culturen en leert over hun gebruiken en tradities, dan kom je erachter dat niet alle moslims terroristen zijn en dat het Suikerfeest heel gezellig is. Als je je realiseert dat je allebei mens bent, dan lijkt discriminatie opeens zinloos. Ik denk dat je die mindset kunt trainen. Doe je best om altijd iets positiefs in een ander te zien. Glimlach eens naar iemand en kijk wat je terug krijgt!”

Lees meer ervaringen